امتیاز موضوع:
  • 1 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
طلاب و آرزوی پیشرفت و تغییر
#1
سلام. الان حدود سه ماه از آغاز به کار انجمن میگذرد. تو این مدت به من خیلی سخت گذشت. قصدم نوشتن این شکوائیه نبود ولی چاره ای هم از آن نبود.
قبل از اینکه این انجمن را تشکیل بدهم با حوزه و طلبه ها آشنا بودم و می دانستم که در حوزه چنین کاری نمی توان انجام داد. تقریبا طلبه ها را می توان از این دید به دو دسته تقسیم کرد:
1. طلبه هایی که در فضایی دیگر سیر می کنند و اصلا حوزه را به عنوان راهی برای گذران زندگی انتخاب کرده اند این دسته نه دغدغه دین دارند و نه برای جامعه دلسوزی می کنند. این عده به فکر تامین زندگی خودشان هستند و اگر روزی در حوزه نان درنیاورند به جاهای دیگر می روند. شاید بتوان گفت اکنون متاسفانه بیش از نیمی از حوزه این گونه اند.
2. افرادی که دغدغه دین دارند و برای حل مشکلات جامعه و تعالی اسلام وارد حوزه شده اند. این عده که افرادی با ایمان، درستکار هستند نیز خود به دو گروه تقسیم می شوند.
گروه اول کسانی هستند که اگر چه این دغدغه را دارند اما هیچ نشاط و انگیزه ای برای این کار ندارند. به عبارت دیگر نمی دانند چه کار می توانند بکنند و چه قدرتی دارند. نمی دانند از کدام راه باید بروند و چگونه باید کمک کنند.
گروه دوم کسانی هستند که دارای نشاط و انگیزه کافی هستند.
در بین این سه گروه کلی که از ابتدا تا اکنون بر شمرده ام هیچ کدام غیر از دسته آخر به درد جامعه و اسلام نمی خورند و در جهت پیشبرد اسلام خدمتی از آنان بر نمی آید. اما با کمال تاسف این دسته آخر شاید کمتر از 5 درصد جمعیت حوزه را تشکیل دهند.
من قبل از تشکیل این انجمن این را می دانستم ولی احساس می کردم عده ای از دوستان که کنار من هستند و من در طول شبانه روز زمانی بیش از آنچه به خود و خانواده اختصاص می دهم در کنار آنها هستم از این دسته سوم اند.
اما اکنون بعد از گذشت این مدت و تلاش های بسیار برای همراه کردن دوستان به این نتیجه رسیده ام که از اول اشتباه کرده ام. دوستان کنار بنده نیز از این گروه و دسته نیستند. متاسفانه اغلب دوستان کسانی هستند که به این انجمن سر میزنند و حتی از مطالب آن استفاده فراوان می کنند جزوه و مقاله خود را از روی آن تهیه می کنند و ... اما حتی در این چند ده باری که به این سایت سر زده اند حتی یک نظر یا یک فعالیت انجام نداده اند.
حتی نزدیک ترین دوست من نیز آنگونه که فکر می کردم نبود.
شاید هم من توقع بی جایی دارم یا جور دیگری تصور می کردم.
ولی اکنون یقین دارم که اگر اسلام در کشور در حال جریان است. اگر مردم محرومی هستند که درد و فقر و محرومیت دنیای آنها را تباه کرده است اما دین آنها را نه.
اگر هنوز هم امید به آینده هست.
مطمئنا بیش تر از آنکه مدیون طلاب و روحانیت باشد مدیون کسانی دیگر است.
همیشه به این فکر می کنم که ما برای 5 روز تبلیغ بدون کمک و هزینه و حقوق و در راه خدا حداکثر می توانیم 20 نفر طلبه را جمع کنیم که در مناطق محروم در جهت خدمت به اسلام و مسلمین کار کنند اما یک دانشجو برای شرکت در اردو های جهادی باید سه سال پشت نوبت باشد و کلی گریه و زاری و التماس کند تا برای دو هفته در مناطق محروم خدمت خلق خدا کند.
چرا؟
کاش دوستانم این اشک ها و این درد دل ها را می فهمیدند.
پاسخ
#2
نزدیک ترین دوست من:
با جون هایی که دوستت کند تا آدم جمع کنه و نبود
و به عنوان جامعه آماری و تعمیم اون به کل میشه گفت که در حوزه دسته سوم مدنظر تو و از دید تو کمتر از 0/00001%هستند
اما من با این تقسیم بندی و احکامی که بر این تقسیم بندی بار کردی و مهمتر از اون ملاکی که برای قرار دادن افراد تو تقسیم بندیت داری که میزان حضور در المکتبه مشکل دارم
و للکلام مجال واسع
پاسخ
 سپاس شده توسط Rayhan
#3
خدا را شکر بالاخره یکی یه بار این متن رو خوند.
شاید...
ولی کی گفته ملاک من میزان حضور در این سایت هست. خوب می دونی که من نه اینجا صدها پیشنهاد دیگه خیلی قبل از این سایت مطرح کردم کی پای کار بود؟ کی حاضر بود از خودش هزینه کنه؟
پاسخ
#4
Smile 
سلام برادر عزیز امیدوارم هیچ وقت ناامید نشی
قبلا هم گفتم که نقشه راهی برای این سایت و نقش آن در پیشبرد اهداف دین و مذهب ترسیم نشده است تا من طلبه بدانم کدام درد اسلام را این سایت می تواند درمان کند تا در حد توانم تشریک مساعی داشته باشم
متشکرم
پاسخ
 سپاس شده توسط Rayhan
#5
سلام دوست گلم
همین مشکل همین جا ست. همه منتظرن بیان یه جایی که همه کارها از قبل درست شده باشه. عزیز چرا در ترسیم نقشه راه همراهی نمی کنید؟ چرا برای پیشبرد اهداف دین و مذهب با این سایت ایده و نظر نمی دید؟ چرا نمی فرمایید به نظر ما اصلا کل این سایت رو بریزید به هم این طوری بچینید؟ چرا؟ مشکل اینجا ست برادر گل.
پاسخ
#6
سلام مهدی جان!
بالاخره از دیروز تا حالا خیلی ها اینرو می خونن. منتها همین که الان این بخش پیشنهادات را گذاشتی خودش خیلی خوبه!
از شوخی گذشته اکثر طلابی که من تا بحال با اونها سر و کار داشتم خیلی درد دل دارن و حتی خیلی تلاش می کنن؛ فقط پراکنده کاری زیاده یعنی کار گروهی و منسجم ، مخصوصا با مباحثه و همراهی کامل کمه . به نظر من بهتره :
اولا برای بالا بردن مشارکت در این کار خوبی که من مدتها در فکرش بودم ولی تنهایی می ترسیدم شروع کنم ، حالا هم تا حدود زیادی محدودیت همکاری دارم ،: « جلسات ماهانه یک ساعته مثلا توی حرم برای کم شدن تشریفات قرار بدیم و روی کم و کیف و مسائل و مشکلات با هم صحبت کنیم» اینجوری هم مشارکت بالاتر می ره هم تعهد بیشتر میشه هم مشکلات رو می تونیم مطرح کنیم.
ثانیا: بی زحمت یک بخش تبلیغی به سایت اضافه کن تا کلی مشارکت ما مثلا بالا بره!!
ثالثا: تشویق دور «امید ثواب» جای تشویق نزدیک رو نمی گیره . باید مثل فرنی مباحثاتمون برای اعضاء فعالتر یا بعضی کارها(مثلا تولیدی تا کپی از سایت آیت الله مکارم و آیت الله جوادی و ...) جایزه قرار بدیم.

رابعا: مخاطبان را باید بیشتر کنیم با تبلیغ یا یک کارهای خاصی که بعدا بحث می کنیم . ولی جدای از اون جهات نیاز طلاب به سایت رو هم می بایست هم بیان کرد و هم تدابیری اتخاذ کنیم تا طلاب احساس کنند واقعا به این سایت نیاز دارن. یعنی منافع اونها رو تامین می کنه و الا غیر دست اندر کاران میگن: «نیازی به این سایت نداریم» و دست اندر کاران می گن : «کی از این سایت استفاده می کنه ؟!» پس همه اش هم عدم درد دین و غیره نیست.
خودمونیم خیلی خودتو تحویل گرفتی «بینندگان محترم در اینجا شکلک خنده و چشمک قرار دارد»
قربانت حامد
راستی مهدی جان این ستاره ها رو کجا می فروشن ما هم یه چندتایی برای خودمون بگذاریم؟؟؟؟؟
پاسخ
 سپاس شده توسط Rayhan ، tasnim
#7
(16-بهمن-1389، 14:58 )HamedShariat نوشته: سلام مهدی جان!
بالاخره از دیروز تا حالا خیلی ها اینرو می خونن. منتها همین که الان این بخش پیشنهادات را گذاشتی خودش خیلی خوبه!
از شوخی گذشته اکثر طلابی که من تا بحال با اونها سر و کار داشتم خیلی درد دل دارن و حتی خیلی تلاش می کنن؛ فقط پراکنده کاری زیاده یعنی کار گروهی و منسجم ، مخصوصا با مباحثه و همراهی کامل کمه . به نظر من بهتره :
اولا برای بالا بردن مشارکت در این کار خوبی که من مدتها در فکرش بودم ولی تنهایی می ترسیدم شروع کنم ، حالا هم تا حدود زیادی محدودیت همکاری دارم ،: « جلسات ماهانه یک ساعته مثلا توی حرم برای کم شدن تشریفات قرار بدیم و روی کم و کیف و مسائل و مشکلات با هم صحبت کنیم» اینجوری هم مشارکت بالاتر می ره هم تعهد بیشتر میشه هم مشکلات رو می تونیم مطرح کنیم.
ثانیا: بی زحمت یک بخش تبلیغی به سایت اضافه کن تا کلی مشارکت ما مثلا بالا بره!!
ثالثا: تشویق دور «امید ثواب» جای تشویق نزدیک رو نمی گیره . باید مثل فرنی مباحثاتمون برای اعضاء فعالتر یا بعضی کارها(مثلا تولیدی تا کپی از سایت آیت الله مکارم و آیت الله جوادی و ...) جایزه قرار بدیم.

رابعا: مخاطبان را باید بیشتر کنیم با تبلیغ یا یک کارهای خاصی که بعدا بحث می کنیم . ولی جدای از اون جهات نیاز طلاب به سایت رو هم می بایست هم بیان کرد و هم تدابیری اتخاذ کنیم تا طلاب احساس کنند واقعا به این سایت نیاز دارن. یعنی منافع اونها رو تامین می کنه و الا غیر دست اندر کاران میگن: «نیازی به این سایت نداریم» و دست اندر کاران می گن : «کی از این سایت استفاده می کنه ؟!» پس همه اش هم عدم درد دین و غیره نیست.
خودمونیم خیلی خودتو تحویل گرفتی «بینندگان محترم در اینجا شکلک خنده و چشمک قرار دارد»
قربانت حامد
راستی مهدی جان این ستاره ها رو کجا می فروشن ما هم یه چندتایی برای خودمون بگذاریم؟؟؟؟؟

سلام حامد عزیز. دوست گلم.
پیشنهاداتی که مطرح کردی خیلی جالب و خوب بودن. ولی یه مشکلی اینجاست اونم اینکه الان من مدتهای زیادی هست که سعی دارم کسانی رو به عنوان هسته اصلی و تصمیم گیرنده سایت تشکیل بدم. خیلی تلاش کردم به شما و مهدی و ............................................................................ گفتم و مطرح کردم ولی از بین این همه آدم هیچ کس حاضر نیست. باورت میشه؟!
همه میگن خوب تو برو کار کن ببینیم چی میشه
نظر من اینه که اصلا این سایت می تونه متحول بشه. و بخش دورس حوزه مثل فقه و اصول و ... بشه یکی از انجمن های اون. و کلی مطلب جالب و مبنایی توی اون قرار داد که مخاطبین اون فقط طلاب نباشن بلکه هر کسی باشه.
حتی در هسته اصلی سایت به نظر من کی گفته باید فقط چهار تا طلبه باشن شاید اگه چندتا دوست دیگه مثل دانشجو ها و ... هم باشن خیلی بهتر باشه. به بعضی ها برنخوره!
در مورد عدم درد دین من نمیگم هر کسی نمیاد تو این سایت درد دین نداره من یه تقسیم بندی کلی کردم که از بین طلبه ها این مقدارشون این طوری هستن. باور کنید هم شما هم مهدی اشتباه کردید این تیکه رو. من این سایت رو و میزان مشارکت دوستان در این سایت رو به هیچ عنوان ملاک و معیار برای تقسیم بندی ام قرار ندادم.
در مورد تشویق هم باید بگم خیلی خوبه که تشویق مادی باشه. باهات شرط میبندم اگه بگیم هر کس 20 تا پست مفید بذاره 500 تومن یعنی 5000 ریال بهش میدیم یه صفی درست میشه مثل صف ...
ولی باید منبع تامینش هم در نظر گرفت.
ولی در کل پیشنهادات خوبی بود.
ستاره هم میخوای دوست گلم. باشه. شما بگو حاضری مسئولیت کدوم بخش رو بر عهده بگیری ستاره هاش با من.
پاسخ
#8
سلام رضا جان!
من تا حالا فکر می کردم ، ریحان آقا مهدیه!!! اما گفتم انشاء الله یه جلسه هیئت دولت می ذاریم با دویست، سیصد تا مصوبه این بحث ها هم اونجا بهتر مطرح میشه! پیشنهادات هم چکش کاری میشه .
در هر صورت از اینکه دیدم 670 پست گذاشتی خیلی خوشم اومد . ایول داری!!!
پاسخ
#9
سلام
شاید انتظار نداشتین که من به این پست پاسخ بدم. ولی به نظر من باید حیطه رو گسترش بدین. نه محتوای سایت رو. بلکه حیطه انتظار از اینکه تنها یه تعداد معدود مدیر بشن. البته انتظار ندارم هر کاربر جدیدی رو مدیر کنین. ولی باید یه آزادی هایی هم در این زمینه داد. افراد رو می شه در گذر زمان شناخت. تکیه تنها بر شناخته های قبلی خیلی فرد رو محدود می کنه.
یکی از راهکارهای ایجاد اساس نامه، و تعیین هدفها و ... اینکه اون رو جزء به جزء و قدم به قدم مطرح و بررسی کرد. البته در سطح عمومی. (برای کاربران سایت) بعدش نظرات قابل توجه اونها رو هم می شه رای گیری کرد. (البته همه اینها بستگی به تبلیغات سایت و شناخته شدن اون توسط خیلی از طلبه ها است) مرحله بعد این است که بر اساس این اساس نامه هیئت مدیره تشکیل بشه. قبلش هم می شه یه هیئت مدیره صوری ایجاد کرد. لازم هم نیست که ایجاد بشه.
بعد از آن شروع بشه به ایجاد پستهای کوچک و تنها کسانی که اعتماد کامل ایجاد می کنن پستهای بزرگتر بزارین. اون وقت فعالیت مدیران پست های کوچک در وظایف محوله نشون دهنده است آیا امکان ارتقاء به رتبه های بزرگتر رو دارن یا نه. و بعدش می شه با توجه به پست های کوچیک و بزرگ و فعالیت نسبتا زیاد سایت، با نظرسنجی یا هر آنچه که اساس نامه سایت بگه، هیئت مدیره رو انتخاب کرد.
در این زمینه انجمن های مختلف تجربیات مختلفی دارن که می شه با توجه به برخی مطالب اون انجمن ها این تجربیات رو ملاحظه و استفاده کرد.
بازم در کل اگه اساس نامه و هیئت مدیره اولیه بهترین حالت ممکن رو نداشته باشن و ایرادات داشته باشن بهتر از نبودن آن است. در مراحل بعدی، با پشتکار و جذب نفرات متعهد و خلاق و توانایی های مرتبط می شه هم اساس نامه و هم هیئت مدیره رو بهتر کرد. (حتی قانون اساسی ایران هم یه راه در رو برای فرار از ایرادات اساسی داره چه برسه به یه انجمن تازه شکل گرفته مثل اینجا)
پاسخ
#10
سلام دوست عزیز
اگر چه شما بعد از چند سال جوابی به این تاپیک ارائه کرده اید.
اما این انجمن اساسنامه داره و در اون اهداف مشخص شدن. هم چنین وظایف و چارت و ... همه معلوم و مشخصن.
مشکل هم در اعتماد و عدم اعتماد نیست.
مشکل در اینه که متاسفانه طلاب انگیزه و روحیه چنین کارهایی رو ندارن. من با خیلی ها (خیلی خیلی خیلی بیشتر از تصور شما) صحبت کردم. خیلی ها رو دعوت به همکاری کردم. از خیلی ها کمک خواستم و ...
اما ...
و البته همین الان هم دست همه کسانی که مایل به همکاری باشن رو به گرمی می فشارم.
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان