• 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
مَنْ حَبَسَ عَنْ أخِيهِ الْمُسْلِمِ شَيْئاً مِنْ حَقِّهِ
#1
رُوِيَ عَن رَسولِ الله صلّي اللهُ عَليه وَ آلِه و سَلَّم قال:

مَنْ حَبَسَ عَنْ أخِيهِ الْمُسْلِمِ شَيْئاً مِنْ حَقِّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ بَرَكَةَ الرِّزْقِ إِلَّا أنْ يَتُوبَ[1].

ترجمه: رسول اکرم «صلّي الله عليه و آله و سلَّم» فرمودند:

هركس چیزی از حقّ برادر مسلمانش را نگه دارد و به او ندهد، خداوند برکت روزی را بر او حرام می­سازد مگر آنکه توبه کند.

حضرت آیت الله مجتبی تهرانی

شرح حدیث: چون در 2 جلسه گذشته رواياتي را در ارتباط با رزق و روزي مطرح كردم، به ذهنم آمد مسأله­اي را كه ما غالباً اشتباه مي­كنيم مطرح کنم؛ و آن اينكه: از خدا طلب گشايشِ روزي كردن هيچ مشكلي ندارد. دستور هم آمده از خدا بخواهيد. تو حرض نورز! روزی دست اوست. از او بخواهی مشكلی نيست. ‌امّا بدان! نفسِ گشايش در رزق، براي تو سودي ندارد. تو خيال كردي حجمِ روزی بالا برود به نفع توست؟ نه! ما همیشه دنبال كمّيت روزي هستيم. آنچه كه به درد من و تو می­خورد این است؛ 1- بيشتر شدن بهره­وري از رزق. حالا خداوند گشايش كرد و حجمش را زياد كرد و به تو داد. تو دنبال اين باش كه از اين بهره بگيري هم از نظر دنيايي­ات هم آخرتي­ات. که مهم آخرتی است. خيال نكني حجمش بالا برود خيلي به سود توست، نه! بيشتر استفاده كني مهم است و این بیشتر استفاده کردن در دو بُعد است؛ هم دنيايي هم آخرتي. که مهم آخرتی است نه اينكه همه­اش را بريزي در هزينۀ دنيايي.

2- آنجا كه مي­خواهي از دنيايت بهره­گيري كني، با خوشي بهره­گيري كنی يا با ناخوشي؟ ما همیشه از اينها غافليم. ما خيال مي­كنيم به اينكه بهره­وری بیشتر در بُعد دنیایی این است‌ که بيشتر بخورم و از نظر كيفيت هم خوب باشد. نه! این حيواني فكر کردن است. كاه بشود يونجه، يونجه بشود جو.. اين نيست مسأله. دنبال اين باش: حال که خداوند در دو بُعد دنيوي و اخروي گشايش ایجاد کرده است، در بُعد دنيوي با خوشي باشد. در روايات اسم اين را مي­گذارند بركت در رزق. مبارك بودن رزق. که عمده این است. اولاً بُعد معنوي­ و دنيوي­،‌ دنيوي­اش هم در خوشي. و الا با كارهاي خودت چنان گرفتاری­هایی برایت درست مي­شود كه آن گشايش در زندگي به دردت نمي­خورد.

پيغمبراكرم فرمود: «مَنْ حَبَسَ عَنْ أخِيهِ الْمُسْلِمِ شَيْئاً مِنْ حَقِّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ بَرَكَةَ الرِّزْقِ إِلَّا أنْ يَتُوبَ». اگر كسي حق برادر مسلمانش را از او باز دارد و منعش كند؛ حقش را به او ندهد، اثرش مي­داني چيست؟ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ بَرَكَةَ الرِّزْقِ إِلَّا أنْ يَتُوبَ. خدا اين را محروم مي­كند از برکت رزقي كه به او داده است. درست است که رزقش بوده و به او داده امّا بركت را از او مي­گيرد. بركتش را مي­گيرد،‌ حالا فهميدي يعني چه؟ خيال نكني آن را كم مي­كند؛ نه! کم نمی­کند. خدا از من و تو خيلي به كارهايش واردتر است. تو نعوذ بالله هرچه بخواهي كلك بزني، بلد است چه كارش بكند «وَ مَكروُا وَ مَكَر اللهُ و اللهُ خَيرُ المَاكِرينَ[2]» آن را كم نمي­كند، به تو مي­دهد اما ‌در ناخوشي مصرف مي­كني...




[1] وسائل الشيعه، جلد 27، صفحه 325

[2] سوره مبارکه آل عمران، آیه 54
آفــلایــن
  پاسخ


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان