امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
چگونه به مقام قلب سليم برسيم؟
#1
1.باور به توحيد افعالي
هر موجودي هر کمالي که دارد از خداست و هر کاري که انجام مي‌دهد به اذن خداست.
به عبارت ديگر با تمام وجودمان به (لا حول و لا قوة الّا بالله) ايمان بياوريم.
خداوند متعال مي‌فرمايد:
«هر رحمتى را كه خدا براى مردم گشايد، بازدارنده‏اى براى آن نيست، و آنچه را كه منع مي‌کند، پس گشاينده‏اى ندارد، و خدا همان قدرتمند شكست‏ناپذيرِ و داناي خردمند است.»
باور کنيم که خداوند متعال تمامي‌هستي را تدبير مي‌کند و هر کمال در هر موجودي هست، آن به آن از جانب خداوند متعال به او افاضه مي‌شود. باور کنيم که تنها موجودي که در هستي فاعل مستقل است، خداست و غير خدا هر چه مي‌کنند به اذن الله است.
اعمال و رفتارهاي ما برخاسته از باورهاي حاکم بر وجود ماست.
آدمي‌در دوران کودکي که پدرش را قدرتمندترين آدم دنيا مي‌داند، هميشه به او پناه مي‌برد. کم کم که بزرگتر مي‌شود، مي‌فهمد که پدر همه چيز را نمي‌داند، همه کاري را نمي‌تواند. به دنبال پناه ديگري مي‌گردد. قوم و خويش، دوست و رفيق، مقام و قدرت اجتماعي، ارتباطات و حزب، پول و ....
امّا انساني که به خداوند متعال ايمان آورد و باور کرد که خداوند متعال تنها قدرت هستي است، در مشکلات تنها به خدا پناه مي‌برد.
او ايمان دارد که تمامي‌موجودات ديگر را خداوند متعال آفريده است و آنها هرچه دارند، از پرودگار هستي دارند.
موحّد حقيقي کسي است که توحيد در تمامي‌شؤون زندگي‌اش جريان دارد. او فقط به خدا اميد دارد و در مشکلات فقط از خدا ياري مي‌خواهد.
2.ياد خدا
ياد کردن قدرت و عظمت خداوند متعال و اينکه او تنها پروردگار هستي است و غير او به او محتاجند.
حقيقت ذکر، ذکر قلبي است، يعني ذکر زباني بايد با توجّه انجام شود و بمرور زمان توجّه قلبي انسان بيشتر شود، که تأثير اصلي در روح انسان بخاطر توجّه و ذکر قلبي اوست.
غفلت از جهل بدتر است، جهل نمي‌داني امّا غفلت نمي‌گذارد از دانسته‌هايت بهره ببري.
تذکّر و يادآوري، غفلت را از بين مي‌برد.
از سوي ديگر شناخت و علم به تنهايي انگيزه‌ي عمل نيست،‌ بلکه ايمان و باور است که انسان را به سوي عمل مي‌کشاند. ذکرخدا و يادآوري عظمت او، (علم به توحيد) را به (ايمان به توحيد) نزديک مي‌کند.
انسان هرچه را ياد کند با آن انس مي‌گيرد و در دلش بزرگ مي‌شود. با ياد خدا با او انس مي‌گيريم و در بحران‌ها به او پناه مي‌بريم.
ما در هر روز ده مرتبه مي‌گوييم خدايا فقط تو را مي‌پرستم و فقط از تو ياري مي‌جويم. بايد تلاش کنيم در عمل نيز اينگونه باشيم، يعني درهنگام مشکلات، پروردگارمان اوّلين و آخرين کسي باشد که به ذهنمان مي‌آيد و تنها به او پناه بريم و از او ياري بجوييم.
به ياد داشته باشيم که مثلا اگر به نزد پدربزرگمان مي‌رويم و از او براي مشکل ماليمان کمک مي‌خواهيم، خداوند متعال بايد به او وسعت مالي بدهد، مهر و محبّت ما را به دلش بيندازد و فرصت زندگي بدهد و ... .تا او به ما کمک مالي کند. بنابراين او تنها وسيله و مجراي فيض خداوند متعال است.
خيلي مهم است که قبل وحين و بعد درخواست از پدربزرگمان ما خدا را ببينيم و بفهميم که دلها و دستها دست خداست و خدا سبب ساز و سبب سوز است.
3.ترک گناه
تمامي‌علماي اخلاق تأکيد دارند که ترک گناه، موجب رسيدن بنده به مقامات عالي مي‌شود.
4.تمرين عملي
تلاش کنيم در تمامي‌مشکلات فقط به خدا توکّل کنيم، و اگر هم قلبا نمي‌توانيم، در عمل مانند متوکّلين و اولياءالله عمل کنيم. به تدريج برايمان ملکه مي‌شود. علّامه طباطبايي در تفسير الميزان براي بدست آوردن ملکات اخلاقي علاوه بر معرفت نفس (که در باور به توحيد افعالي توضيح داديم) به تمرين عملي تأکيد مي‌کنند. مثلا کسي که مي‌ترسد، بايد از موقعيّت‌هاي هراس انگيز نگريزد و مانند افراد شجاع عمل کند، به مرور برايش ملکه مي‌شود.
5.دعا
از خدا بخواهيم که ما را به مقام اولياءالله برساند و قلب ما را براي خودش خالص کند.
إلهي هب لي کمال الانقطاع إليک
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان