امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
شروع سال خمسي بنا به نظر آيةالله سيستاني و رهبري
#1
مسأله 1: شروع سال خمسي
*رهبري: شروع سال خمسى نياز به تعيين از سوى خود مكلف ندارد، بلكه خود بخود براساس چگونگى حصول در آمد سالانه متعيّن مى‏‌شود. بنابراين ابتداى سال خمسى امثال كارگران و كارمندان از اولين روز امكان دريافت اولين درآمد از درآمدهاى كار و كارمندى است، و سال خمسى تجّار و مغازه‌داران از تاريخ شروع به خريد و فروش و سال خمسى امثال كشاورزان از تاريخ برداشتِ اولين محصول كشاورزى، سال شروع مى‏شود. (س554 ـ استفتائات سايت)
*آية الله سيستاني: در دو بحث مطرح ميشود :
الف) درآمدهاي كسبي مثل تجارت؛ قسم اول: شاغلين: تاجر، كاسب، صنعتگر، كارمند، كشاورز، معلّم، كارگر و سایر افراد شاغل، از وقتی كه شروع به كاسبی و كار می‏كنند يك سال كه بگذرد، سال خمسیشان فرا میرسد و بايد خمس آنچه را كه از مخارج سالشان زياد می‏آيد بپردازند هر چند درآمد روز گذشته باشد. بنابراین، ابتدای سال خمسی برای شاغلين، اولين روز شروع كسب و كار است و افراد شاغل نمی¬توانند برای هر منفعت و سود كسبشان سال جداگانه ای در نظر بگيرند مگر آنكه چند كسب متفاوت داشته باشند كه حساب دخل و خرج آنها از هم جدا باشد كه در این صورت، می‌توانند برای هر كسب، سال جداگانه ای قرار دهند.
کسانی که در مواقع خاصّی از سال درآمد دارند مانند برخی از اهل منبر، اگر نسبت مجموع درآمد کسبی در طول یک سال به مخارج و مصارف سالیانه شان معتنا به باشد، شاغل محسوب می شوند و نمی توانند برای هر درآمدی، سال خمسی جداگانه ای قرار دهند.
افراد شاغل نمی توانند برای درآمدهای اتفاقی شان مثل سودی كه از ‌فروش شیء ديگری كه مورد كسب شغلی آنها نيست، بدست آمده یا مالی که به آنان هدیه داده شده، سال جداگانه ای قرار دهند.
قسم دوم: افراد غير شاغل: افراد غیر شاغل یعنی كسانی كه شغلی ندارند كه از آن مخارج زندگی را تحصيل كنند و از كمك دولت يا مردم استفاده می‏كنند يا آنکه اتفاقاً سودی بدست می‏آورند، بعد از آنكه يك سال از موقعی كه فائده برده اند بگذرد، بايد خمس مقداری را كه از مخارج سالشان زياد آمده بپردازند و می توانند برای هر منفعت و سودی، سال جداگانه ای در نظر بگیرند.
در مورد افراد غیرشاغل، زمان شروع سال خمسی برای هر درآمد، موقع تملّک آن درآمد می باشد و نه موقع تبدیل آن.
ملاك شاغل بودن در نظر آية الله سيستاني: معيار معتنا به بودن درآمد كسبی در طول سال به نسبت مخارج و مصارف سالیانه فرد است مثلاً اگر اين نسبت، 5 درصد (يك بيستم) باشد شاغل بودن صادق نيست اما اگر اين نسبت، 25 درصد (يك چهارم) باشد، عرفاً شاغل بودن صادق است و در موارد ترديد عرفی، مراعات مقتضای احتياط ترك نشود.
ب) درآمدهاي غير كسبي: در مسأله بعد به آن پرداخته ميشود.
پاسخ
 سپاس شده توسط مؤمن


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان